Kortdurende dynamische psychotherapie De klinische toepassing van ISDTP in groepen

1 Historisch perspectief van kortdurende therapie Kortdurende therapie dateert niet, zoals vaak gedacht wordt, uit de jaren zeventig van de vorige eeuw. Het gaat feitelijk vooraf aan de psychoanalyse, een gegeven dat wel eens uit het oog raakt en dat is eigenlijk jammer, want voor een goed begrip van kortdurende therapie is het noodzakelijk dit gegeven in beschouwing te nemen. Het kortdurend behandelen dat wij hier naar voren willen halen werd a- vankelijk ‘cathartische therapie’ genoemd en deze methodiek werd door Freud al toegepast (Flegenheimer, 1992). Bij Freud zijn meerdere voorbeelden te v- den van korte behandelingen die feitelijk voorafgaan aan de ontwikkeling van de psychoanalyse. Hij behandelde bijvoorbeeld Mahler voor een potentiesto- nis in één sessie van vier uur (Pardes & Pincus, 1981). Ook Breuer (in P. Gay, 1989) wilde het therapeutische proces graag kort houden. Hij had niet veel op met de psychotherapie uit zijn tijd. Hij is feitelijk de ontdekker van de cath- tische therapie en de therapeutische toepassing van hypnose. Beide method- ken kwamen tot leven, bij toeval eigenlijk, in de behandeling van Anna O. Deze behandeling werd door Breuer gedaan, en Freud nam er uitgebreid kennis van. Het proces van catharsis kwam spontaan op gang. Hypnose bleek een inst- ment dat Anna O. vanuit zichzelf ontwikkeld had. Ze paste het toe om haar pathologische en hysterische uitzonderingstoestanden enigszins te verlichten.