Aspecten van diagnostiek en therapie bij communicatiestoornissen

In de praktijk van destem-, spraak- en taaltherapie moeten effecten van behandelingen wordengemeten. Wanneer zowel de therapeut als de patiënt tevreden is, zal gesproken worden van een positief effect. In de disciplines die zich bezighouden met het evalueren van therapieën - tegenwoordig steeds meer uitgaande van principes van evidence-based medicine - worden andere eisen gestelddan alleen 'tevredenheid' van de therapeut, of zelfs van de patiënt. In deze publicatie wordt een aantal thema's behandeld die een belangrijke rol spelen bij het beantwoorden van de vraag of een effectmetingvolgens de regels is uitgevoerd. De regels hebben betrekking op: (a) de operationalisering van effectmaten, (b) het vermogen van toetsen om effecten tedetecteren, (c) de cruciale rol van het onderzoeksontwerp, uitgaande van hetideaal van de dubbelblinde 'Randomized Clinical Trial' (rct), (d) de statistische verwerking van resultaten, (e) specifieke storingsbronnen bij effectstudies, (f) specificiteit en gevoeligheid van meetinstrumenten, (g) kosteneffectiviteit, (h) de termijn waarop effecten gemeten worden en (i) de terminologiein de 'International Classification of Functioning, Disability and Health'(who, 2001).